अवाक्शिरसीयमिन्द्रियम्

श्लोक 1-2

श्लोक 3-7

अवाक्शिरा वा जिह्मा वा यस्य वा विशिरा भवेत्। जन्तो रूपप्रतिच्छाया नैनमिच्छेच्चिकित्सितुम्||३||

जटीभूतानि पक्ष्माणि दृष्टिश्चापि निगृह्यते | यस्य जन्तोर्न तं धीरो भेषजेनोपपादयेत्||४||

यस्य शूनानि वर्त्मनि न समायान्ति शुष्यतः। चक्षुषी चोपदिह्येते यथा प्रेतस्तथैव सः||५||

भ्रुवोर्वा यदि वा मूर्ध्नि सीमन्तावर्तकान् बहून्| अपूर्वानकृतान् व्यक्तान् दृष्ट्वा मरणमादिशेत्||६||

त्र्यहमेतेन जीवन्ति लक्षणेनातुरा नराः । अरोगाणां पुनस्त्वेतत् षड्रात्रं परमुच्यते ||७||

श्लोक 8-9

श्लोक 10-12

ग्लायते नासिकावंशः पृथुत्वं यस्य गच्छति| अशूनः शूनसङ्काशः प्रत्याख्येयः स जानता||१०||

अत्यर्थविवृता यस्य यस्य चात्यर्थसंवृता। जिह्मा वा परिशुष्का वा नासिका न स जीवति ||११||

मुखं शब्दश्रवावोष्ठौ शुक्लश्यावातिलोहितौ| विकृत्या यस्य वा नीलौ न स रोगाद्विमुच्यते ||१२||

श्लोक 13-20

श्लोक 21-27

यैर्विन्दति पुरा भावैः समेतैः परमां रतिम्। तैरेवारममाणस्य ग्लास्नोर्मरणमादिशेत्||२१||

न बिभर्ति शिरो ग्रीवा न पृष्ठं भारमात्मनः। न हनू पिण्डमास्यस्थमातुरस्य मुमूर्षतः||२२||

सहसा ज्वरसन्तापस्तृष्णा मूर्च्छा बलक्षयः । विश्लेषणं च सन्धीनां मुमूर्षोरुपजायते||२३||

गोसर्गे वदनाद्यस्य स्वेदः प्रच्यवते भृशम् | लेपज्वरोपतप्तस्य दुर्लभं तस्य जीवितम्||२४||

नोपैति कण्ठमाहारो जिह्वा कण्ठमुपैति च। आयुष्यन्तं गते जन्तोर्बलं च परिहीयते ||२५||

शिरो विक्षिपते कृच्छ्रान्मुञ्चयित्वा प्रपाणिकौ| ललाटस्रुप्रतस्वेदो मुमूर्षुश्च्युतबन्धनः ||२६||

तत्र श्लोकः-
इमानि लिङ्गानि नरेषु बुद्धिमान् विभावयेतावहितो मुमूर्षुषु। क्षणेन भूत्वा ह्युपयान्ति कानिचिन्नचाफलं लिङ्गमिहास्ति किञ्चन ||२७||

पुष्पिका